Hayatın içini ne kadar doldurduğunu düşündü 15’indeki Talha gece nihayet yalnız kaldığında. Her yıl sonunda takvim yapraklarından sonuncusunu da çekip aldığında neleri kaybettiğini ve neleri yapamadığını düşündü.

Uğruna ağlamaya değer birileri için gözyaşı döktüğünü anımsıyordu. Acıydı gözyaşı ama her damla anlam yüklüydü. Ve acı anlamlı olursa değerliydi diye geçirdi içinden “Seni” düşünürken.

Ne kadar haz almıştı hayattan acaba? Ve hangi bedeller karşılığında… Hayatın kendisine cömert davranmadığını düşündü hüzünle. Hazlar acıyı dengelemeye yetmiyordu çünkü.

Gönlünden geçen hayatı yaşamadığını biliyordu. Korkularının farkındaydı.ve yine hüzünlendi yılların değerini bilemediği için. “Göz açıp kapayıncaya kadar” dedi içinden.

Başkaları için ne yaptığını ve ne kadarının karşılık beklenmeden yapıldığını düşündü sonra. Sonuç iyi değildi. Az şey yapmış ve karşılık da beklemişti bazen.

Kimleri sevmişti, neden ve sonuç ne olmuştu? Asıl hayal kırıklıklarının hayatın bu alanında yattığını düşündü, bakışları karanlığa alışmaya çalışırken…

Çok geceleri yalnızdın 15’indeki Romantik İsyankar. Ve son yıllarda daha çok düşünür olmuştu hayatını.

Ve ilk kez o gece hayatın kısalığından değil de; kendi düşüncesinin hayatı algılama kapasitesinin zayıflığından şikayet edecekti…

“Hayat yeterince uzunmuş meğer” dedi bir ara. Yapılması gereken onun içini doldurmaktı…

Talha Dereci
Polatlı 2005