Hani biz ayrılmayacaktık. Tek yürek olmuş bu beden hani kimse tarafından açılmayacaktı. Ayrılık kelimesi rüyalarımızda dahi olmayacaktı. Hani biz çok güçlüydük. Kadere boyun eğmeyecektik. Hani ona şöyle en acısından bir çelme takacaktık derinden derine. Lügatimizde hüzün diye bir kelime yer almayacaktı. Hani biz bir çiçektik kimsenin koparamadığı. Sen gül ben dikenin. Hani solmayacaktın. Eğmeyecektik boynumuzu kimseye…

Hani biz bir kelepçeydik. Anahtarı denize atılmış… Kimse açmayacaktı. Kimse ayırmayacaktı bizi birbirimizden. Gözyaşlarımız sadece mutluluğumuza akacaktı. Sevinç gözyaşları olacaktı yani. Hasret rüzgârları dahi esmeyecekti aramızda. Hani biz saate bakıp; hiç aldırış etmeden yaşamaya devam edecektik. Bırak çaresizliği çare kelimesi çıkmayacaktı ağzımızdan. Bir sıkıntımız, bir derdimiz olmayacaktı ki; derman arayalım diğer dostlardan…

Çekip gitmek hani olmayacaktı. Artık bu kadarı fazla deyip isyan etmeler hani olmayacaktı. Hani kurşunlar girmeyecekti aramıza. Saplanmayacaktı yüreğimizin en derin yerine. Sırtından hançerlemek hani olmayacaktı. Hani bizim gölgemiz dahi birbirinden ayrılmayacaktı. Hani zalimlik olmayacaktı. Tükenmeyen ümitlerimiz olacaktı. Hani pes etmeyecektik. Çekmeyecektik hani beyaz bayrağı şu lanet olası hayat savaşında…

Hani sen benim olacaktın ve hep benimle kalacaktın…

Talha Dereci
25.02.2006