Cesurca Gidebilmek ve Kalmanın Anlamı
Uzun bir zaman sonra yine yazıyorum. Sahi ne kadar oldu yazmayalı? Bir sebebi var mıydı? Hem yazmalı mıydım sanki? Ne fark edecekti? “Yine başladın sorular sormaya” dediğini hissediyorum… Ne sen değiştin ne de ben…
Sondan başlayım istersen. Bu sefer bilinenlerin dışına çıkalım ne dersin? Sınırları aşalım. Yıkalım tabularımızı. Ne varsa açıklayalım. Açıksa da yazalım, günahsa da… En can alıcı sorudan başlayalım; “Mutlu muyuz?” (daha fazla…)
Akıp Giden Yılların İçi Dolu Değilse
Hayatın içini ne kadar doldurduğunu düşündü 15’indeki Talha gece nihayet yalnız kaldığında. Her yıl sonunda takvim yapraklarından sonuncusunu da çekip aldığında neleri kaybettiğini ve neleri yapamadığını düşündü.
Uğruna ağlamaya değer birileri için gözyaşı döktüğünü anımsıyordu. Acıydı gözyaşı ama her damla anlam yüklüydü. Ve acı anlamlı olursa değerliydi diye geçirdi içinden “Seni” düşünürken.
Ne kadar haz almıştı hayattan acaba? Ve hangi bedeller karşılığında… Hayatın kendisine cömert davranmadığını düşündü hüzünle. Hazlar acıyı dengelemeye yetmiyordu çünkü. (daha fazla…)
Benimle Kalacaktın…
Hani biz ayrılmayacaktık. Tek yürek olmuş bu beden hani kimse tarafından açılmayacaktı. Ayrılık kelimesi rüyalarımızda dahi olmayacaktı. Hani biz çok güçlüydük. Kadere boyun eğmeyecektik. Hani ona şöyle en acısından bir çelme takacaktık derinden derine. Lügatimizde hüzün diye bir kelime yer almayacaktı. Hani biz bir çiçektik kimsenin koparamadığı. Sen gül ben dikenin. Hani solmayacaktın. Eğmeyecektik boynumuzu kimseye… (daha fazla…)
Ben Yaşıyor Olsam da Sevdamız Öldü Bilesin
Ve sende gittin… Akordu bozuk şu kentten ardına bakmadan gidenler listesine eklendin gönlümün. Zaten ekmek arası bir yaşamdı bizimkisi. Diploma verilmeyen bir hayat mektebiydi bizimkisi. Ayda bir takvim yaprağı koparan bir hayat yaşıyorduk seninle. Varlığında bile bu derece garipken hayat; şimdi yokluğunu düşünemiyorum. Cehennemin günlüğünü tutuyorum artık…
Gönül kıyıma demir atan gözlerin yoktu artık. Her intihar kalkışında asılacağım saçların, esir kalacağım gözlerin yoktu. Bırak bunları artık sen yoktun… (daha fazla…)
Doğum Günü Hediyesi
Hayatımın anlamı, sebebim, mutluluğum, hayalim, erkeğim, şairim… Bilmem ki nasıl seslensem sana? Sene hangi kelimeyle anlatsam. Zor sığdırmak seni kelimelere, beyaz kağıtlarına, zarflara… Her zorluğu desteğinle, seni seven yüreğimle bir şekilde atlatan ben, bir zorlukla daha karşı karşıyayım. Ve senin en iyi yaptığın şeyi yapmaya karar verdim; yazmak. Buraya kadar yazmış olmam bile büyük başarı biliyorum. Sakın gülme! Şu koca hayatıma sığdıramadığım seni bu kağıda nasıl sığdıracağım bilemiyorum. Yüreğimden ne geçtiyse onu yazıyorum… (daha fazla…)
Bekliyorum
Sen gidince hayat durur, her şey tersine gider sanmıştım. Meğer yanılmışım. Sen dalga misali benim kumsaldaki umutlarımı silip gittin…
Sen gittin gideli İstanbul’a bakıyorum da hala aynı. Tıpkı bıraktığın gibi… Egzoz, korna sesleri… İnanır mısın martılar bile aynı. Yani yine umutsuz ve amaçsız… Tıpkı bir rüyada gibi, oradan oraya uçuyorlar. Boğaz desen hala masum ufukta… Deniz biraz daha sakin… Bizim köfteci hala aynı yerinde. Yani sen gittin gideli İstanbul değişirdi sanmıştım ama yanılmışım, değişmedi. Tıpkı bıraktığın gibi… (daha fazla…)
Üç Izdırap Damlası
Gitsen de kalsan da acının değişmeyeceğini bilirsin. Kalmayı tercih etsen; her gün onu görmekten kanar yüreğin, gitsen hasretine dayanamaz olursun. Yani anlayacağın olmak bir derttir olmamak ayrı bir derttir…
Yinede seversin hiçbir şey olmamış gibi. Aklın sevme dedikçe yüreğin ağır basar. Ve bu kararsızlıklar içinde alırsın çekip gitme kararını. Ve bir gün kafanda milyonlarca düşünce… Aklın yine sevme git der yüreğin hala kal der. Ama sen yüreğinin sesini dinlemek istemene rağmen aklını kullanıp buralardan çekip gidersin… (daha fazla…)
Şarkılar ve Çelişkiler
“Sevmek birçok şeyi göze almaktır… ”
Şarkıların insana yazdırdığı anlardan birisindeyim. Eskilerden Yeni Türkü çalıyor. Olmasa mektubun… Her an moda girmeye hazır ben yine kopup gidiyorum uzaklara… Sadece bu cümleye takılarak ben şimdi sevmedim mi gibisinden sordum kendime. Evet, birçok şeyi göze almıştım. Saymakla bitmez bu fedakârlıklar göze alınanlar ama nihayetinde şu an göze almadığım veya alamadığım şeyler yüzünden aşk denen oyunda yalnızları oynayan bir kovboyum. Demek ki her şeyi göze alamamışım. Demek ki hakikaten sevmemişim… (daha fazla…)
