Mor
Mor hayallerdi elbet konuşan
Aciz kalmıştı sonunda o ağır beden
Yürek yaşamak istiyordu oysa
Konuşmak bundan sonra faydasızdı
Yaşam mor tadında ilerliyorken
O çok sevdiğimiz şarkı çalmaya başlıyor birden…
“Mor salkımlı o sokakta ellerimi tut
Okşa yine saçımı dizinde uyut
Ne çok severmişim gidince anladım
Serseri gecelerde sana ağladım”
Gözyaşlarıyla uyanınca bu mor rüyalardan
Yokluğunun yine bir hayal olduğunu anladım
Hayal işte…
Belki siyah
Belki mor…
Yoksun ya rengi ne fark eder…
Talha Dereci
13.06.2008
Trabzon

İlk yorumu sen yazmak ister misin?