Türkiye’de “parti çöplüğü” veya “parti mezarlığı” diye bir tabir vardır. Kimler gelmiş kimler geçmiştir şu ülke siyasetinde. Herkes kafasına göre parti kurmuştur. Kimisi “takılacak bir mekân olsun” mantığıyla yürütmüştür işi, kimisi de “bu işte değirmen dönüyor yararlanmak lazım” mantığıyla… Kimileri ise mantık kelimesinden bir haber!

Geçenlerde okuduğum bir habere göre ülkemizdeki partilerin sayısını az bulan bir avukatımız yeni bir parti kurduğunu basına açıklamış. Olayımızın kahramanı İzmir Barosu’ndan Tansu Çiller’in eski avukatlarından Tarcan Ülük. Ülük yakın zamanda Ergenekon Davası doğrultusunda gözaltına alınmış ve serbest bırakılmıştı. Tarcan Ülük gözaltından epey etkilenmiş olacak ki yeni bir parti kurmaya başlamış ve ismine de Ergenekon Partisi demiş. 29 Ekim’e yetiştirmeyi düşündüğü partisinin manevi lideri Atatürk’müş. Ve lidere ihtiyacı olmayan bir partiymiş. Parti amblemi olarak da Anadolu Aslanı olarak bilinen Pars’ın başı olduğu, sloganının ise “Türkiye Türklerindir” sözü olduğu belirtmiş. Bu slogan -hala öyle mi bilmiyorum- Hürriyet Gazetesi’nin sloganıydı. Kısaltması ER Parti olacakmış. Ergenekon kelimesinin asıl anlamına bakılması gerektiğini düşünüyormuş vs vs…

Anlamakta güçlük çekiyorum açıkçası başarısızlığa bile bile koşmak hangi aklın ürünüdür? Ülkede zaten bir sürü parti var varlıkları bir işe yaramayan… Diyelim ki hiçbiri sizin görüşünüzü yansıtmıyor ve son çare olarak -ve ülke geleceği için(!)- yeni bir parti kurmaya karar verdiniz. Yeni birisiniz nerelerden ne tür destekleriniz var. Neyinize güvenerek bu işe kalkıştınız? Muhalefet olmak bu ülkede hiçbir işe yaramıyor. Evet, büyük bir muhalefet sorunu var ülkede. Belki bu açıdan bakıldığında kurulması mantıklı olabilir. Ama bir parti “muhalefet olmak” amaçlı yola çıkarsa zaten baştan kaybetmiştir demektir. Muhalefet çoktur ki bunu yapabilmek için parti kurmaya da gerek yoktur. Bakınız; sivil toplum kuruluşları, sendikalar.

Şimdi ben bunları söyleyince ismimizin başına Tayyipçi, AKEPECİ getirilecek ama dert değil alıştık yaftalanmaya. Efendim teorik düşünelim ve pratiğe de dökelim bu işi. Bakınız nerede olursanız olun iktidar olabilmek için o anki mevcut iktidara alternatif bir parti veya güç olmanız gerekir. Bu da demektir ki o partinin yapmış olduğu olumlu tavırlar yine yapmaya devam edip üzerine günden güne bir şey katabilmek ve olumsuzluklarını bitirebilmek.

Türkiye’de sevseniz de sevmeseniz de şu an için alternatifi olmayan bir parti tek başına 8.yılına girdi. Şimdi bu partiye alternatifleri düşünüyorum.

CHP? Kendi seçmen kitlesiyle küskün olan bir Baykal partisinin iktidar alternatifi olacağını söyleyen bir adam varsa aklından şüphe ederim. Bu zihniyet ve kişilerle iktidar alternatifi olması bir yana her yıl başarıyla (!) taşıdığı muhalefet işinden de olacak CHP. Antalya’dan ötesini göremeyen, halktan kopuk, solun değerlerini alt-üst eden, partinin ismini karalayan, her defasında yapıcı olmak yerine yıkıcı davranan bir Baykal ile iktidar alternatifi olamazsınız. Partiye iyi bir temizlik gerekiyor.

MHP? Son zamanlardaki oy artışları kimseyi kandırmasın. Oy alacakları gündem o kadar çoktu ki. İktidar alternatifi olmak amacıyla alınmış oylar değildi. AKP’nin Kürt açılımına kızan MHP’ye verir, şehit haberleriyle yıkılıp gider milliyetçilik damarı tutar MHP’ye verir. Gençlik yıllarında mazisi vardır MHP’ye verir. Ama asla “MHP iyi bir hükümet veya iktidar partisi olabilir oyum onlara” diye bir cümle duymazsınız.

DTP? Yazmana bile gerek yok diyenleri duyuyorum sanki. Türkiye Cumhuriyeti’nin iktidarı olmayacağını söyleyebilirim. Gerisini siz anlayın…

Şimdi bu üç köklü parti iktidar alanında da muhalefet alanında bir şey yapamıyor da ER Parti mi yapacak? Yoksa 90 yaşına vurmuş Rahşan Ecevit’in yeni kuracağı Demokratik Sol Halk Partisi mi yapacak? Apo ile sarmaş dolaş olan Ergenekon’un baş adamlarından Perinçek’in İşçi Partisi mi yapacak? Gaza gelip AK Parti treninden inen ama sonradan bunun yanlış olduğunu anlayan Abdüllatif Şener’li Türkiye Partisi mi yapacak? Mücahit diye diye işin siyasi boyutundan bir haber Milli Görüşçülerden Saadet Partisi mi yapacak bir şeyler? “Ben sizin babanızım!” deyip de milleti soyan, darbeye götüren Demirel’in adamı Cindoruk’lu Demokrat Parti mi yapar? Fransa’ya sığınan ve Türkiye’yi soyamadığı için içinde ukte kalan Cem Uzan’lı Genç Parti mi yapar? Siyasetin bir kenara bırakıldığı, ideolojilerin havada uçuştuğu ÖDP mi yapar bir şeyler? Yaşar Nuri Öztürk mü yapar? Karayalçın mı yapar? Masum Türker mi yapar? “Bir yılda terörü bitiririm” diyen Osman Pamukoğlu’lu Hak ve Eşitlik Partisi yapar mı dersiniz bir şeyler…

Bu listeyi o kadar uzatabilirsiniz ki… Nitekim canı sıkılan parti kurunca sonuç da bu oluyor. Parti kurmak sorunları çözseydi, dertler halledilseydi şu an dünyadaki en dertsiz tasasız, sorunsuz ülke Türkiye olurdu hiç şüphesiz. Evet, siyasete yeni kan lazımdır. Hele ki Türkiye gibi bir ülkede… Sileceksin tüm parlamentoyu en baştan, kimsenin tanımadığı genç kuşaklardan parti çıkaracaksın. Mustafa Kemal Atatürk isminden rant sağlayanlarla, paşaların iteklemeleriyle, cemaatlerin dualarıyla olmaz bu işler. Bunu göremeyen yeni parti liderlerine ve parti kurma zihniyetindekilere şöyle bir arkalarına bakmalarını ve geleceklerini de düşünmelerini tavsiye ederim. Arkalarında gördükleri ile geleceklerinin aynı olmaması dileğiyle…

Talha Dereci
24 Ekim 2009
TRABZON

İşte bu ortam içinde Türk Silahlı Kuvvetleri, İç Hizmet Kanununun verdiği Türkiye Cumhuriyeti’ni kollama ve koruma görevini yüce Türk Milleti adına emir ve komuta zinciri içinde ve emirle yerine getirme kararını almış ve ülke yönetimine bütünüyle el koymuştur.”

Bu sözleri söyleyerek ihtilalın başlangıcını yapmıştı Başbuğ Türkeş. Bu ortam derken kastettikleri şey Atatürkçülük yerine başka sapık ve irticai ideolojik fikirlerin üretilmesiydi güya. Bölünme tehlikesi ile karşı karşıyaydı Türkiye güya. Devlet güçsüz bırakılmış ve acze düşürülmüştü güya… Vesaire vesaire… 1980’de durum böyleydi darbeyi yapan kesime göre. Yıl 2009… Şimdiki hükümeti bu şekilde düşünen bazı gruplar var. Bunun içinde silahlı gücü bulunanlar da var siviller de… Değişen bir şey koca 30 yılda.

12 Eylül’e bir başka yönden bakan veya tam da içinden bakan bir gözün kitabını okudum. Radikal Gazetesi yazarı Oral Çalışlar’ın Liderler Hapishanesi/12 Eylül Günlükleri adlı kitabı. 12 Eylül sonrası bürokratlar, parti başkanları ve milletvekilleri ile parti üyesi kişiler Ankara Kirazlıdere’deki Dil Okulu’nda hapse mahkûm olurlar. Tanınmış simalar vardır. Şu anki Ergenekon tutuklusu İşçi Partisi Başkanı Doğu Perinçek var. O zamanlar TİKP başkanı. Necmettin Erbakan var MSP genel başkanı olarak. Şimdiki Kültür ve Turizm bakanımız Ertuğrul Günay’da hapiste CHP saflarında. Günay’ın o zamanki avukatları CHP’nin kemikleşmiş vekilleri Kemal Anadol ve Önder Sav. Ayrıca bu kitaba Haziran 2008’de önsöz yazmış. MHP’den Yaşar Okuyan var asi bir kimliğinle. Ve sessiz, düşünceli tavırlarıyla Alparslan Türkeş… Ve merhum Bülent Ecevit. O günlerdeki anıları kâğıda tutan o günkü Aydınlık Gazetesi genel yayın yönetmeni Oral Çalışlar…Gazete olarak hapis süresince TİKP’den yana olduklarını çok net bir şekilde yazmış kitabında.

İşin siyasi boyutunu bir tarafa bırakıp bu ağır top siyasilerin meclis çatısı altında birbirini yerken hapiste aynı çatı altında çaresizlik içinde neler yaptıklarını okuyunca iyiki de tutmuş günlükleri dedim Çalışlar için. İşin insani kısmını okumak siyasi kısmını okumaktan daha iyidir. Kitabı okunası yapan da bu insani durumu yansıtan anekdotlar… İşte birkaç örnek…

Erbakan hapis sırasında günün büyük bir kısmını namaz kılar ve Kur’an okuyarak geçirirmiş. Kapıdan sağ adımını atmadan girmez, kapı boşluğundan geçerken elleriyle önünü ve arkasını kapatarak geçermiş. TİKP’liler bunu merak etmiş ve MSP’lilere sormuşlar bunun nedeni. Ve cevap vermişler; “Kapıda şeytan olabilir ve insanı günaha sokabilecek şeyler yapabilir. O yüzden hoca önlem alıyor.”

Hapse sabahları gazeteler geliyormuş. MSP’lilerin gazetelerini eski İçişleri Bakanı Oğuzhan Asiltürk alıyormuş. Yalnız gazeteleri arkadaşlarına vermeden önce tek tek sayfaları karıştırıp tesettür kurallarına uymayan kadınların resimlerini yüzleri ve ayak bilekleri dışındaki tarafları karalayıp ondan sonra verirmiş. MSP’lilerde gönül rahatlığıyla (!) okurlarmış gazetelerini.

Zaman geçtikçe kitaplarda hakikaten günden güne ilginç bilgiler çıkıyor. Şimdi bir şey söyleyeceğim ve birtakım Kemalistler rahatsız olacaklar. Bunların özelliklerini her daim tekrar ediyorum. Bunlar takım tutar gibi her alanda kayıtsız şartsız, körü körüne, sorgulamadan ve doğruları görmeden hayatına devam eden lügatlerinin ve ağızlarının bir numaralı kelimesi Laiklik olan insanlardır. Neyse fazla uzatmayayım. Yıllar önce duyduğum bir bilgiydi bu. Ve bu kitapta da geçmiş… Gençliğe Hitabe bilinenin aksine Atatürk tarafından değil İsmet İnönü tarafından yazılmış. Ecevit hapiste İnönü ile ilgili anılarını anlatırken bunu da es geçmiyor. Şimdi kalkıp birileri benim daha öncelerden de yaptığım gibi “bu söz aslında Atatürk’ün değil şu adamındır” desem beni Atatürk düşmanı ve irticacı yaparlar… Neyse…

Son bir anekdot ile yazımı noktalıyım. CHP’li ve TİKP’liler 1 Mayıs günü üzerlerine en şık kıyafetlerini giyiyorlar ve Emek Bayramı’nı kutlamak için hazırlık yapıyorlar. Bu durumu gören MHP’li Yaşar Okuyan; “ İki gün sonra da bizim bayramımız -3Mayıs Türkçülük Günü- o zaman da böyle kıyafetlerinizi giyip bayramı kutlarız1 dedi. Bu söz üzerine Tuncay Mataracı şu cevabı verir; “Aslanım, 1 Mayıs adam bayramı. Sizinki köpek bayramı. Köpek bayramında giyinmeye ne gerek var?” Evet, ağır bir laftı. Yorumu bana düşmez… Okuyan da bir cevap verememiş…

Hapishanedeki nikâhta komik duruma düşen vekilleri, Ecevit’in her konu hakkındaki ilginç anılarını, hapisteki voleybol ve ping pong turnuvalarındaki liderlerin performanslarını ve kavgalarını… Kısacası 12 Eylül zamanındaki liderlerin ve ilgili şahısların hayatiakışındaki durumlarını bilmek istiyorsanız bu kitabı okumalısınız. Son bölümlerde biraz sıkılma durumu olsa da kütüphane de bulunması faydalıdır.

Talha Dereci
30 Eylül 2009

Yazıldı, çizildi her daim konuşuldu… Liderlerin birbirlerine bir küfür etmedikleri kaldı; yakın zamanda o da olur…

Nerden çıktı bu kürt açılımı? Neden çıktı? Hükümetin elindeki veriler ne? Yapılmak istenen şey ne? Yapılacak açılımı hak edenler kimler? Bunların hiçbirisinin belli bir cevabı yok.

Çocuktan al haberi diye boşuna söylenmemiş… İşte açılım hakkındaki Türkiye’nin acı bir gerçeği… 3 Eylül 2009 Perşembe günü Ali Kırca’nın sunduğu Siyaset Meydanı’nda 10-17 yaşlarındaki her bölgeden ve ilden gelen çocuklar bu kürt açılımını konuşuyorlar… İzlerken hayrete düşmemek mümkün değil. Çocuklardan birisi; “Kürtler bizim insanımızdır, PKK bizden değildir” dedi. Doğulu kürt çocuk ise ona cevap verdi; “Pe ke ke kimdir? Benim ablamdır, benim dayımdır, benim amcamdır, benim abimdir. Pe-Ke-Ke’de Kürtler’den oluşmuştur. Siz kalkıp Pe-Ke-Ke’yi ayrı kılmak, Kürtleri ayrı kılamazsınız. Şimdi eğri oturup doğru konuşmak lazım… Böyle bir şey var… Pe-Ke-Ke’de Kürtler’den oluşuyor. Kürtler’in hakkını savunuyor.” Böyle bir şey diyen çocuğa ne demelidir? Bu sırada çocuğun biri araya girip “ O zaman neden kendi halkını öldürüyor?” diye sordu. O kürt çocuk tekrardan şoke edici sözlerine devam etti; “PKK 3 aydır ateşkes kararı almıştır. Ve Türk devleti hiç durmadan hava saldırılarına ve diğer saldırılarına devam ediyor”… Gel de küfür etme! Daha 30 Ağustos da 4 şehit verdik hani nerede ateşkes?! Oradan kızın biri araya girip şu sözleri söyledi; “Neden sizin mitinglerinizde Öcalan resimleri var? Neden onu büyüğünüz sayıyorsunuz?” Ve cevabı PKK YANDAŞI O ÇOCUK şu şekilde verdi: “Bizim de bir önderimiz var. Biz de onun resmini taşıyoruz. Kürtler’in de kendisine önder olarak kabul ettiği kişi, Sayın Abdullah Öcalan’dır.”

İşte içine düştüğümüz rezillik budur. Bu çocuk biraz daha büyüsün liderinin sözlerini dinlemek ve halkını savunmak(!) için dağa çıkar. Eşkıya olur, terörist olur. Mehmetçiklerimizi şehit eder, anaların yüreklerini yakmaya devam eder… Bunlar göz göre göre oldu. Yine olacaktır. Hangi zihniyet terörist lideri Apo’yu M.Kemal Atatürk ile aynı seviyede tutabilir? Cevabı o çocul tüm izleyenlere verdi… Bu zihniyet PKK’yı destekleyen bir kısım Kürtlerindir.

Burada önemli bir noktaya geliyoruz, o da şudur; iki tip kürt karşımıza çıkıyor. Birincisi; iyi niyetli vatansever ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olduğunu kabul eden Kürtler… İkincisi; PKK’yı destekleyen, liderlerini, şu anki devletin cumhurbaşkanı Gül’ü veya Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Atatürk’ü saymayan onun yerine Apo’yu sayan, mitinglerde teröristler lehinde gösteriler yapan, PKK’ya abim, ablam, dayım diyen Kürtler… Evet, ülkemizdeki Kürtler ya birinci şekilde ya da ikinci şekilde… Birçok samimi arkadaşım kürt… Yediğim, içtiğim ayrı gitmeyen kürt arkadaşlarım dahi var. Ama bazı Kürtlerin ağzını yokladıkça altından neler çıkıyor… Kürtler TERÖRİST ile arasındaki farkı yine bizzat KENDİSİ ortaya koyacaktır. Bu ülkenin güzel insanlarını kendisine inandıracaktır. Evet, bizi inandırmak zorundalar… Ki barış ortamı olsun. Kimin iyi kimin kötü olduğunu, kimin ülkeyi bölmek istediğini bilelim.

Gelelim şu açılımın diğer yönlerine… Fikrimce AK Parti hükümetinin yaptığı bu açılım bir nebze samimiyetin olmasının yanında biraz da oy toplama amaçlıdır. Evet, o bölge sorunludur… Evet, o bölgeye diğer bölgelere yapılacağı gibi gerekli yatırımlar yapılmalıdır. Yapılıyor da… Yatırımı bırakın şu terör lanetine şu ana kadar yapılan harcamalar 420 milyar dolar… Bu para ile Doğu’yu bambaşka bir yer yapabilirdik… Kürtler sürekli diyorlar ki buraya yatırım yapılmıyor, burada sağlık sorunu var, burada eğitim sorunu var… Var oğlu var… O bölgeye giden öğretmen, doktor ailesiyle birlikte katlediliyorsa oraya yapılan yatırımların ne anlamı kalır? Veya yatırım yapılmıyor diye dağa çıkmak mı lazım? Gidin Trabzon’a orada da yatırım yok ama onlar eline taş silah alıp devlete mi saldırıyor? Dağa mı çıkıyor? Devlet sürekli size mi çalışacak? Yan gelip yat, her şeyi devletten bekle, 10 tane çocuk yap, parasını ye, devlete taş at, başbakanını başbakan olarak görme… Başka? Bu doktor ve öğretmenleri neden öldürdünüz demiyorum kürtlere tabi ki. Onları öldüren ve yatırımları engelleyen Apo’nun komutanı olduğu PKK. Eee peki bu PKK lehinde mitinglerde tezahüratlar atan kimler? Apo’yu liderleri görenler kimler? Kürtlerin oy verdiği DTP ve üstte belirttiğim gibi “Pe-ke-ke benim anam, abim” diyenler…

Şunu da unutmamak gerekir. Üç sorun vardır; Güneydoğu sorunu (gelişmişlik), terör sorunu ve kürt sorunu. Bunları ayrı ayrı düşünmek gerekir mantıklı düşündüğümüzde ama bu üçü mutlaka bir yerde kesiştiği içinde bu kadar sıkıntılı ve uzun bir süreç haline geliyor bu yaşadıklarımız. Yapılan yatırımlar o bölgede birileri tarafından kesilmez ise güneydoğu sorunu halledilmiş olur. Bu sorun halledilince “iş yok, yatırım yok” diyen vatandaş devlete kızıp dağa çıkmaz ve terör sorununun çözümü başlar. Bu ikisi halledildikten sonra kalır geriye kürt sorunu… Bu sorunun da daha tam olarak ne olduğunu inanın ne AKP, ne CHP ne de bir başka parti biliyor… Belki de bu ikisinin genel ismidir kim bilir? Kimse Kürtlere neden Kürtçe konuşuyorsun demiyor… Neden Rize’deki Lazca sorun olmuyor da Kürtçe sorun oluyor o düşünülmelidir… Anayasanın gerektiği şekilde resmi dilin Türkçe olduğunu unutmamaları ve bunu değiştirmeye çalışmamaları gerekir. Evet, anayasa değişmelidir. Darbe anayasası kullanılmamalıdır. Ama bu değişiklik içindeki TÜRK kelimesini çıkartarak veya Kürtlerin istediği yönde olmamalıdır.

Erdoğan ve Gül “muhatap Abdullah Öcalan değildir” diyor ama bakıyoruz DTP Van mitinginde gövde gösterisi yapıyor ve afişlerinde “Barışın Muhatabı Sayın Abdullah Öcalan’dır” yazıyor ve Erdoğan soyadını hak etmeyen Ahmet Türk denilen adam ile görüşüyor, Türkiye’nin geleceğini onunla çizmeye çalışıyor. CHP ve MHP’nin haklı duruşları var. Ama bu noktada şunu da belirtmeliyim. Buna değinmeden geçemem… Mart 2000… CHP genel başkanı Altan Öymen… Öymen “Halkla Birlikte Çözüm” adı altında bir proje uygulamaya çalışıyor ve doğu illerinde toplantılar yapılıyor. Diyarbakır’daki toplantıda CHP’nin Kürt realitesini kabul ettiği, bu nedenle Kürt enstitüsü, Kürt araştırması çalışmalarının yapılmasını önerildiği vurgulanıyor. Toplantıda CHP’nin genel af, Kürtçe TV ve Kürtçe eğitim imkânların sağlanması için projeleri olduğu açıklanıyor. Toplantıda açılıma dair dile getirilen diğer başlıklar ise; köye dönüş projesinin gerçekleştirilmesi, mağdur olan vatandaşların masraflarının karşılanması, insanların özgürce Kürt kimliğini açıklayabilmesi, Kürt kimliğinin yasaklanmaması ve anayasayı değiştirmek için birlikte çalışılması gerektiği. AK Partinin yaptıklarına karşı çıkan CHP’nin 9 yıl önce bu açılımları yapmış olması her zamanki CHP çelişkilerinden biridir…

Velhasıl kelam… Böyle bir açılım yapmak; barışın gelmesi ve kanayan yarayı tamamen kapatabilmek için atılacak büyük adımlardan biridir. Ama asla ve asla Türk ulusunun değerlerini hiçe sayacak adımlar atılmamalıdır. Üzerine basarak tekrarlıyorum; APO MUHATAP OLMAMALI, APO’YA SAYIN DİYENLER KAALE ALINMAMALIDIR. Çünkü bu ülke o şerefsiz Apo yüzünden binlerce şehit verdi… Ak Parti büyük risk alarak bu işe başladı… Tarih önünde ya vezir olacak ya rezil… Bunu zaman gösterecek…

Talha Dereci
06.08.2009

Not:Yazıda belirttiğim çocuğun konuşmasının videosunu aşağıya koydum… Mutlaka izleyiniz…

İzlerken hayretler içerisinde kaldım Baykal’ı… Bu kadarına da pes artık dedim. Baykal konuşmasında hükümete; “Asker, toplumu rahatsız eden tavırlarda bulundu mu? Kardeşiniz Abdullah’ı cumhurbaşkanı seçmenize engel mi oldu?” diye soru yöneltti. Bu soruyu sorabilen bir parti liderinin bu ülkede veya bu dünyada yaşamadığını düşünmek anormal olmaz sanırım. Bu sorunun cevabını kendisi bilmiyor mu? 27 Mayıs’ı, 12 Eylül’ü, 28 Şubat’ı, 27 Nisan’ı yapanlar kimdi? Ayışığı ve Sarıkız adlı darbe günlükleri ve darbe girişimlerini kim düzenlemişti? Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ilk gününde e-muhtıra yayınlayan asker nasıl olup da Abdullah Gül’ü seçmeye engel olmadı. Meclise girmeyen de CHP idi. Her olayda Anayasa Mahkemesi’nin kapısını çalan da… Bir de kalkıp bu ülkede askerî vesayet yoktur der! Daha ne olması gerekiyor askerî vesayetin olduğunu kanıtlamak için? İlla ki Erdoğan’da asılmalı mı Menderes gibi? Belki o zaman mutlu olabilir Baykal. Belki o zaman iktidar olabilir Ce-Haş-Pe! Çok partili hayatta doğru dürüst iktidar yüzü göremeyen Ce-Haş-Pe belki bu tip antidemokratik bir şekilde iktidar yüzü görür.

***

Kendi çelişkileri içinde debelenen bir parti Ce-Haş-Pe… Ve günden güne halkın partisi olmaktan çıkan, sorunlara çözüm getirme çabasında olmayan ve durduk yere sorun çıkartan bir parti görünümünde. Çelişkiler içindedir dedim nitekim yine yaptığı adımlarla bunu gösterdi. Meclis’te destek verdiği iki maddelik yargı reformunun iptali ve yürürlüğünün durdurulması için Anayasa Mahkemesi’nde dava açtı. Kardeşim madem karşı gelecektin neden destek verdin? 40 saat mi durabildin sözünün arkasında? Sonra çıkıp diyorlar ki; “Gece yarısı getirildi, gerekli bilgilendirme yapılmadı.” Saat 20.00’da başlayan görüşmeler gece 1’e kadar sürmüş. Görüşmeler sonrasında Ce-Haş-Pe’nin TBMM Başkan Vekili Hakkı Süha Okay reforma destek veriyor ama ne oluyorsa oluyor 40 saat sonra parti yanlış yaptığını düşünüyor ve Okay’da hükümeti eleştirmeye başlıyor… Bunların muhalefeti kör muhalefet başka bir şey değil…

***

Malumunuz yakın zamanda “Dumansız Hava Sahası” kapsamında tüm kapalı yerlerde sigara içimi yasaklanmış olacak. Şehrin billboardlarında, televizyon ekranlarında, gazete sayfalarında, radyolarda reklamı yapılmakta, ünlü simalar ekrana çıkıp bu yasaya onay vermekte. Yakın zamanda geçirmiş olduğumuz yerel seçimler zamanında bu konu ile ilgili şehrin billboardlarında bu yasaya destek veren siyasetçi kişilerin fotoğrafları vardı. Bu fotoğrafta yer alan kişiler; Başbakan Erdoğan, Sağlık Bakanı Recep Akdağ, MHP lideri Bahçeli, DTP lideri Ahmet Türk, DSP’nin eski genel başkanı Zeki Sezer, ÖDP’nin eski genel başkanı Ufuk Uras ve BBP’nin eski genel başkanı merhum Muhsin Yazıcıoğlu idi. Bu kişiler dumansız hava sahası hareketini destekliyordu. Dün şehir içinde gezerken buna benzer bir reklam afişi gördüm. Bu sefer “Onlar %100 Dumansız Hava Sahasına %100 Destek Veriyorlar” diye yazılmış ve altındaki siyasetçilerden Ufuk Uras çıkartılmış ve Zeki Sezer yerine DSP’nin yeni başkanı Masum Türker’in fotoğrafı konulmuş. Bu iki afişin hazırlanması arasında 4 ay var. Neden bu iki afişte de Baykal yok? Hadi ilk afişte bir şekilde bulunmadın ikincisinde neden yoksun? Baykal Erdoğan ile aynı karede olmaktan rahatsız mı oluyor? Neden Ce-Haş-Pe veya lideri Baykal sorun çıkartmak yerine iyi şeylerin öncüsü olmuyor? Muhalefet yapalım da nasıl olursa olsun diye mi düşünüyor? Ben bunları düşünürken gün içinde nette dolaşırken Mustafa Ünal’ın gazetedeki köşesinde yazdığı yazıyı okudum. Başlık; “CHP sigara yasağını da mahkemeye götürecek mi?” Çok mantıklı bir başlık ve içerik. Okumayanların okumasını tavsiye ederim. Ünal “Uzmanlar sigaranın alkole giden yolun ilk basamağı olduğunu söylüyor. Aslında hükümet sigara ile mücadele ediyor maskesiyle içki düşmanlığı yapıyor olamaz mı? Bu da dolaylı olarak yaşam tarzına müdahale değil midir?” diyor ve Ce-Haş-Pe’nin Anayasa Mahkemesi’ne başvurabileceğini söylüyor. Başka gerekçeler de var tabi. Mesela laiklik! “Sigara büyük bir ittifakla İslam dininde haram kabul ediliyor. Bu durumda kamuya açık yerlerdeki sigara yasağı için Anayasa’nın başlangıcındaki temel maddelere aykırılıktan söz edilebilir.” diyor. Ne güzel de yazmış. Tam Ce-Haş-Pe’nin ilkeleri ve uyguladıkları doğrultusunda bir söz. Türkiye’de sigara içenlerin oranı çok yüksek… Her ne kadar yasağın uygulaması halktan destek görse de böyle bir kanunu mahkemeye götürmenin CHP için siyasî kazancı olabilir. Farkına mı varamadılar? Yoksa yine saatler sonra mı uyanacaklar?

***

Ankara’da yaşayanlar veya Ankara’yı az çok bilenler bilir Akay Kavşağı’nı. Bu kavşak TBMM, Bakanlıklar ve Genelkurmay Başkanlığı gibi önemli kurum ve kuruluşların geçiş noktasında bulunur. 10 yıl önce yapılan ve Ankara’nın trafiğini rahatlatan kavşak, Ce-Haş-Pe’nin Çankaya Belediyesi’nin açtığı davanın sonucuna göre 1 Ağustos’ta yargı kararıyla kapatılacak. Sebep imar planına aykırılıkmış!

Halka hizmet için mi oradasınız yoksa eziyet vermek için mi? Orayı kapatarak ellerine ne geçecek Ce-Haş-Pe’nin çok merak ediyorum. Gökçek davayı geri çekin anlaşalım halk mağdur olmasın diyor Ce-Haş-Pe burnundan kıl aldırmıyor… Yazıklar olsun ne deyim…

Atatürk 1930’da İzmir halkıyla konuşurken şunları demişti; “Beyler, yaşamın felsefesi, tarihin tuhaf yansıması şudur ki her iyi, her güzel, her yararlı şey karşısında onu yok edecek bir güç belirir. Bizim dilimizde buna GERİCİLİK denir.” Ce-Haş-Pe’nin şu zamana kadar yaptıklarını düşündükçe; bu ülkedeki en iyi (!) gericinin bunlar olduğuna karar verdim… Ya bizim gibi bir ülkede KÖR MUHALEFET olursunuz ya da HONDURAS’TA İKTİDAR!

Talha Dereci
16 Temmuz 2009

Belediye seçimlerinde üzerinde durulması gereken nokta zannımca adayın “belediyecilik” görevini daha önce yerine getirmiş mi ya da bu görevi üstlenebilecek bir kişi mi olup olmamasına bakılmasıdır.

Ankara’ya bakıyorum. Yaşadığım şehirde “tahtından” 15 yıldır inmeyen veya indirilemeyen bir başkan var; Melih Gökçek. AKP’nin adayı… CHP’den ise daha önce başkentte emeği geçen ve bir dönem belediye başkanlığı yapan Murat Karayalçın var. SHP başkanlığından istifa ederek bu yarışa girdi. Ve Mansur Yavaş… MHP’den aday. Beypazarı ilçesinini müthiş bir şekilde geliştirerek uluslar arası platformda adını duyurmayı başardı.

Çekişmeli bir seçim olacağına inanıyorum. Zira yıllardır başkentte Melih Gökçek’e kimse dur diyemedi. Ve karşısına da güçlü bir rakip çıkmadı. Gökçek de çıkarttırmamış olabilir. İhtimal…

Ankara’ya aday olan bu üç siyasetçinin de belediyecilik tecrübeleri var. Gönlümden isim olarak Mansur Yavaş geçiyor. O koltuğu hak ettiğini düşünüyorum. Sebebi; geçmişiyle değil yaptıklarıyla ortaya çıkıyor. Ve bu işi becerebilir diye düşünüyorum. Gökçek ne kadar bu şehre iyi projeler katsa da artık O’nun saltanatının bitmesinin gerektiğini düşünüyorum. Hukukta mahkeme kararıyla sonuçlanmadıkça kişi suçlu olarak kabul edilmez ya Gökçek’in de durumunu öyle görüyorum. Bir şekilde kendisini temize çıkartmasına rağmen yaptığı “karanlık işleri” çoğu Ankaralı biliyor. Allah’tan Erdoğan Çankaya için aday olan bıyıkları yeni terleyen oğluna “evet” demedi… Neden Karayalçın’ı istemiyorsun diye sorarsanız çok açık bir yanıtım var; “CHP’ye verecek kadar önemsiz bir oyum yok!”

Başa döneyim… CHP aynı derken kastettiğim ne? CHP genel seçimlerde de “yapacağı şeylerden” veya “seçim vaatleri” adı altında projelerinden hiç bahsetmedi. Sadece iktidara yüklendi ve suçlamalarda bulundu. CHP’de durum hep böyle işledi. Hep suçlamalarla çamur atmalarla. Erdoğan’ın dediği gibi çamur at izi kalsın. Nitekim CHP’nin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı adayı olan Kılıçdaroğlu nasıl aday oldu? Belediyecilik mi yaptı? Hayır. Herhangi bir milletvekiliyken, çıktı kameralar karşısına ellerinde dosyalarla AKP’den şu vekil böyle yapmıştır bu böyle yürütmüştür falan filan… Amacına da ulaştı. AKP Adana Milletvekili Dengir Mir Mehmet Fırat ve AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Şaban Dişli görevlerinden uzaklaştırıldı. Sadece “popülerlik”ten dolayı bu yarışa girdi. Ki açıkçası Baykal’ın da İstanbul için başka şansı yoktu. Elinde aday olmayınca hangisi popüler ise onu öne sürdü ve piyon Kılıçdaroğlu seçildi.

AKP İstanbul’da başarılı projelere imza atmış olan Dr. Mimar Kadir Topbaş ile “yola devam” dedi. Büyük ihtimal AKP İstanbul’da alır diye düşünüyorum.

Açılım mevzusuna gelince… Baykal’ın yaptığı Kur’an kursu ve çarşaf açılımlarının samimi olmadığını partinin kendi vekilleri söylüyor. Halkı göz göre kandırmaya çalışması Baykal’ın alıştığı bir durum. Artık millet bunlara kanmıyor. AKP’nin yardımları seçim yatırımı oluyor da daha önce başörtüyü mahkemeye götüren CHP daha da ileri gidip kara çarşaflılara rozet takmak mı seçim yatırımı olmuyor? Kur’an kursuna destek vermek seçim yatırımı değil mi? Gülüyorum sadece gülüyorum. Ve acıyorum… Adam akıllı bir muhalefet partisi olamadıkları için. Ve acıyorum Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk partisine, Atatürk’ün partisine bu hallere düştüğü için. Ve bir yandan da böyle gitmesini istiyorum. Çünkü bu gidiş sade ve sadece AKP’ye yarar.

Bu seçimlerde dikkatleri çeken şüphesiz ki bir parti var o da DSP. İstanbul’un Esenler ve Üsküdar için öne sürdükleri adaylar. Esenler için Prof. Dr. Zekeriya Beyaz, Üsküdar için ünlü tiyatrocu Levent Kırca. Öncelikle Zekeriya Hoca’dan başlamak isterim. Bu kişinin seçilmesi de CHP’nin Kılıçdaroğlu’nu seçmesindeki sebep ile aynı; popülerlik. Zekeriya Beyaz’ı hangi kanal bilgilerinden yararlanmak için çağırıyor ki. Tamam bilgisi olabilir ama adamın yaptıkları da gözler önünde. Bu adamı sırf millet gülmek için izliyor. Zeki Sezer hiç mi halkın gözüyle bakamıyor anlamıyorum. Yani koca DSP bir semte hiç mi aday bulamadı. Ya da bu işler bu kadar basit mi? Adam daha hangi partiden aday olduğunu söyleyemiyor… Belediye başkanı mı olacak…

Levent Kırca’ya gelince. Kendisini siyasi kimliği ile ilk kez gördüğümde partisini bilmiyordum. ÖDP olarak düşünmüştüm. Ama DSP’den adaymış. Yıllarca siyasileri eleştirerek halkın gönüllerine yerleşen Kırca bu sefer işin içine girdi. Gençlere ilk tavsiyesi başkan olduğumda hata yaparsam benim de taklidimi yapın. Mizahı bırakmayacağını söyleyen Kırca onca adayların arasında bana daha samimi geldi. Herkesin seçim vaatleri gibi onun da başa geldiğinde yapacağı şeyler vardı. Ağırlıkta sosyal kapsamlı projeler ve mesleğine uygun yapılacak işler. Geçenlerde Can Dündar’ın sunduğu “Canlı Gaste” adlı programa konuk olan Kırca bir kez daha halkın beğenisini topladı. Programın sonlarına doğru “Her siyasetçinin bir zaman sonra “kirli çamaşır” iddiaları ortaya çıkar. Ve ben kimse ortaya çıkarmadan kendim kirli çamaşırlarımı herkes önünde gösteriyorum” dedi ve sarı bir dosyanın içinde beyaz kağıda tutturulmuş “gri bir boxer” gösterdi. Ve “Bu önceden beyazdı şimdi gri. Bu da benim kirli çamaşırım.” diyerek herkesi güldürdü. Hakikaten o anı izlemenizi tavsiye ederim. Nitekim Levent Kırca ile Zekeriya Beyaz aynı yerde aday olmasalar da Levent Kırca’nın belli bir kitlesinin olacağını ve Zekeriya Beyaz’dansa daha şanslı olacağını düşünüyorum.

Son olarak Trabzon için bir şeyler söylemeliyim. Aslında bahsedeceklerim Trabzon’u da içine alan belli başlı Karadeniz illeri ve ilçelerinden oluşan bir konu. Mevzu bahis olan konu; “Karadeniz Sahil Yolu Projesi”dir. Nedir bu proje? Başlangıçta 800 milyon dolar olarak hesaplanan ancak 2.5 milyar dolara bitirilen bir proje. Başlangıcı yapan Mesut Yılmaz, bitiren Erdoğan. Yaklaşık 2.5 milyar dolara mal olan 542 kilometrelik bu yol Samsun’dan başlıyor Sarp’a kadar devam ediyor. 6 il, 63 ilçe, 17 bucak merkezi, 9 liman, 2 havaalanı ve bir çok yerleşim birimine hizmet verecek bir yol. Bunun yapılması elbette büyük bir şey ve bu yol AKP’ye Karadeniz Bölgesi’nde büyük oranda oy kazandırabilir. Fakat işin bir de başka boyutu var. Öncelikle hesaplanandan fazla maliyete yapılmış olması. Bu arada “kaynayan” para kime gittiği belli değil. İkinci olarak; hırçın Karadeniz’in dalgalarının sürekli yolu dövmesi ile bir şekilde “onarma-bakım” çalışması hiç bitmeyen bir kâr kapısı olacak iktidardaki parti için. Üçüncü faktör de doğa katliamıdır. Sahile paralel vadilerden yol yapmak yerine, “daha ucuza geliyor” diye, denizi kayalarla doldurup doğayı katleden bir yönetim anlayışı da ön planda. Ayrıca denizdeki ve kıyıdaki bütün canlı türlerini etkileyen ve ekolojik dengeyi de alt üst etmesi cabası.

Sonuç olarak otoyoldan memnun olan ve doğa katliamı ile “yolsuzlukları” hiçe sayan vatandaş AKP’ye oy verir. Yol önemli değil, doğa bu kadar tahrip edilmemeliydi ve bu dudak uçurtan fiyatların nerelere gittiği açık açık söylenmeli diyen vatandaş AKP’ye oy kaybettirir. Karadenizli vatandaşların oy verirken bunu da göze almalarını isterim.

Ben Trabzon’da yaşayan, evi sahil yolu üzerinde olan bir öğrenciyim. Sahil yolundan gayet memnunum ama işin diğer kısmını da düşünmek gerekir diye düşünüyorum. Son söz milletin olacak…

Talha Dereci
19.02.2009