Sanki birbirine adanmış iki gönül. Ve unutulmayan anılar gözlerimin önünde bir film şeridi gibi geçmekte.Bazen bir rüzgar gibi hızlı, bazen de rüzgarda savrulan bir yaprak gibi yavaş ve derinden derine sessizliğe gömülmekte… O zamanlar daha küçüktüm diye kendimi avutuyorum, o zaman yaşananlar sadece gelip geçici bir çocuk oyunu diye avutuyordum kendimi… Daha niye kendimi kandırıyorum? [...]