// archives

Kadere Sesleniş

This tag is associated with 2 posts

Kadere Sesleniş-2

Hani an gelir ya dilinin tutulduğu ve kulağının işitmediği an; işte o an sarılmak istersin ölüme ıssızca. İşte bende sarılmak istedim sıkı sıkıya her gün ölüme. Her gün geçen güne değil de onsuz yılların ölüm kadar uzakta olduğun yandım. Her seferinde aradım. Belki bir umuttur diye kalbimi hep açık bıraktım sevgiliye. Onsuz geçen günler tam [...]

Kadere Sesleniş-1

Niye böylesin kader niye? Seni tanımazdım önceleri. İnsanların dilinden düşmezdin. Şimdi ise dilimde değil yüreğimdesin. Hep bir parça acın var bende. Hep bir sızı var.Ağırlık çöker bedenime seni düşününce… Hep küçüklüğüme dönmek istiyorum. Çünkü hayat o zaman anlamlıydı. Deniz mavisiydi hayat. Fırından yeni çıkmış ekmek gibi taze ve sıcaktı. Çünkü o zaman dert yoktu. Sıkıntı [...]